نیایش
پروردگارا! درهای لطف تو باز است زير باران رحمتت دست هايم را به آسمان بلند ميکنم تا ميوه های اجابت بچينم و می دانم دست هايم خالی بر نخواهند گشت به ياد تو قدم در روياهايم می گذارم و در خواب های آرام شبانه فقط به تو می انديشم و تنها تو را ميخوانم.
زيرا در اين روزگار غريب تنها تو را دارم ، خدايا درياب مرا.

+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم خرداد ۱۳۸۸ ساعت 19:13 توسط مجتبی
|
با سلام